به پدری دوست داشتنی

همیشه گفته ام که باباها دخترین 

چه برسد به پدری که دخترش درغربت باشد و بابای ِ گلشیفته هم باشد .دلم می خواهد آقای بهزاد فراهانی این چند سطر را بخواند .

کاری به آن عکس ها ندارم .رد یا تأییدشان نمی کنم .تفسیر نمی کنم .تقبیح نمی کنم .

من فقط به نوای ِ دل این پدر و مادر می اندیشم و بس ! به زبان های ِ نیش دار ِ این جماعت ،به نگاه های ِ زهرآلودشان، به پیش داوری ها و یا هواداری های احساساتی ِ این قوم  ... و به آن قلب های  ِنگران 

فرزندان ِ ما با هر تفکّر و رفتاری جایشان اینجاست توی سینه ی مملو از عشق مان به کسی هم مربوط نیست که ما همچنان و در هر حال عاشقشان هستیم .شیفته ی گل ِ تشنه ی دور از خانه مان  هستیم .

 

پ ن :

برایم جالب است که ما چه راحت در مورد دیگران داوری می کنیم بدون آنکه نیم نگاهی به خودمان و پستوی ِ عریان ِ ذهنمان بیاندازیم

 انگار همه ی مسائل حل شده و تنها دغدغه ی ما همین عکس هاست ؟

چقدر طرفدار حقوق زنان داشتیم و من نمی دونستم ؟

و چقدر باشی آیئخ داریم برای این چنین موضوعاتی 

باشی آیئخ : آسوده خاطر ِ بی مشغله

/ 2 نظر / 4 بازدید
مسعود راستی

سلام راست گفت آنکه گفت: همه چیزمان باید به همه چیزیمان بیاید دیگر!

فرزانه

سلام با نهايت خوش بيني مي گويم آقا بهزاد اين حرفها را زده که زده باشه ...خودش به ريش خيلي ها مي خندد .اين هم يک جورش است