به کجا ؟

با دوستی صحبت می کردم بعد از دوازده سال یک ماهی ایران بود .می گفت خیلی متاسف شدم در ظاهر طبقات برج ها بیشتر و مدرن تر ،موبایل ها به روز تر ،ماشین ها مدل بالاتر و... دلخوشی ها کاذب تر شده ! ! البته فاصله ها چه از نظر طبقاتی  چه عاطفی لزومی به توضیح نداره ، کاذب ؟واقعا ؟ ولی برای من که کلمه ی کاذب خیلی ملموس هست حالا از هر جهتی که حساب کنیم ،شدت و ضعفش منظورم نیست  ولی انگار درگیر چرخه ی پوچی شده باشیم ! به ظاهر خوش رنگ و لعاب ولی تا کی ؟ و به کجا؟

/ 6 نظر / 5 بازدید

موافقم.

مینجیق

خیلی هم این حرف ها را نباید جدی گرفت. این تیپ افراد بر می گردند که خودشان را صد در صد مجاب کنند که خوب کاری کرده اند مهاجرت کرده اند. برای همین از این قبیل حرف ها زیاد می زنند. ما اینجا زندگی می کنیم. در اکنون هم زندگی می کنیم نه 12 سال پیش. خوب یا بد هم همینه.

مینجیق

این قبیل حرف های مهاجرینی که مدت کوتاهی به ایران سر می زنند به هیچ درد ما نمی خورند. نه به درد اصلاح اوضاع می خورند نه به درد این که روحیه ما را بهتر کنند.

مینجیق

از وقتی یاد دارم ایرانی های مهاجر که به ایران بازگشته اند از این حرف ها زده اند و هیچ کس هم به آنها نگفته "خوب؟! که چی؟!" همه نی نی به لالاشون گذاشتند و تاییدشان کردند. بعدش هم روحیه شان خراب شده. تجربه ی من می گه اگر با ایرانی تحصیلکرده ی مقیم ایران قرار بذاری به طور متوسط نیم ساعت دیر می کنه. با بازاری مقیم ایران قرار بذاری به طور متوسط یک ساعت دیر می کنه. اما اگر با این ایرانی های مهاجر قرار بذاری به طور متوسط دو ساعت ناقابل دیر می کنه و برنامه هایت را به هم می ریزه. بعدش هم به جای عذر خواهی نیم ساعت تا یک ساعت با این قبیل انتقادات مستفیضت می نماید.

مینجیق

از کسی باید یاد کرد و از او نقل قول کرد که در یکی از طبقات همین برج ها زندگی می کنه و در ایوان خانه اش گلدان هایی می ذاره و شهر را قشنگ می کنه و بعد هم با لباس رنگ شاد متناسب می ره بیرون و بعد هم وقتی نگاهش به نگاه رهگذر می افته لبخند مهربانانه می زنه. این شخص هست که کار مهمی انجام می ده والا اکثریت قریب به اتفاق مهاجرینی که به خارج رفته اند به هنگام برگشت از صد سال پیش از این حرف ها زده اند. دیگه حرف هایشان از فرط تکراری بودن حوصله ی من را سر می بره. انگار جملاتشان را هم از روی هم کپی می زنند بس که کلیشه ای هست. در جمع های خودشان هم در خارج مرتب می نشینند اینها را توی گوش هم می خوانند و به هم تبریک می گویند که از ایران رفته اند. این دوست شما حتی قبل از آمدن و مشاهده ی شخصی این اظهارات را در چنته داشت. در جمع ها یشان یاد گرفته بوده. جمله بندی ها عین هم هست. کوچکترین ابتکاری که نشان از مشاهده و استنتاج شخصی داشته باشه ندارند.

همدلی

سلام. و روز بخیر. از بین دوستان اگر کسی سوال روانشناسی داره یا در مورد خاصی مشورت می خواد میتونه سوال خودش رو به hamdeli95@gmail.com بفرسته تا در کمتر از 1 ساعت بهش جواب داده بشه. امید که روزهای همه پر از شادی باشه پاییز 93