دیز ب دیز اوخوماخ

سال تحصیلی که گذشت  علیرغم سالهای قبل روش (دیز ب دیز اوماخ) رو گذاشتم کنار ! البته خب خیلی جلوی خودمو گرفتم :) نه چیزی پرسیدم نه کاردستی درست کردم و نه سوالی نوشتم فقط نظارت کردم ! جاهایی عذاب وجدان می گرفتم دو ماه اول سخت گذشت اما نتیجه رضایت بخش حتی عالی بود ! جفتشون خودشون میخونن برنامه ریزی میکنن چطور بخونن ! کی استراحت کنن !حتی خودشون هوای همدیگه رو زمان امتحاناشون دارن ! این برای من یعنی مدینه ی فاضله :)))) رفته بودیم کارنامه ی دخترم رو بگیریم هرچند سیستم جدید توصیفیه ولی وقتی نمودار پیشرفتش رو دیدم اونقدر خوش به حالم شد .در مورد پسرم شاید از بی تجربگی شاید ترس از اینکه خواهرش زمانم رو میگیره و بهش نمیرسم حساس بودم ولی دخترم به گفته ی معلمش راه افتاده درطول نه ماه گذشته یک بارم نرفتم سر تکالیفش خودمم راحت شدم .روی صحبتم با مادرایی هست که پابه پای بچه ها درس میخونن بد نیست روش ناظر بودن رو هم امتحان کنین و مسولیت دانش آموز بودن رو به خودشون بسپرین 

/ 4 نظر / 5 بازدید
مینجیق

یکی از بزرگترین شانس هایی که من در زندگی آوردم آن بود که وقتی من مدرسه می رفتم مادرم شرکتی را اداره می کرد و فرصتی برای رسیدگی به دروس من نداشت. اگر زمان بیشتری داشت و مانند مادران همکلاسی هایم به درس خواندن من "گیر" می داد حسابی مرا از درس خواندن دلزده می کرد!

panda

اين روش واقعا عالیست! مادر من در دوران مدرسه من درگير دو بچه کوچکتر از من و مشکلات زندگی بود و کاری به کار من نداشت و گرنه کلا قيد درس رو ميزدم.چون تحمل کنترل شدن توسط فرد ديگه ای رو ندارم. به دوستام هم هميشه توصيه ميکنم بچه ها رو از نظر درسی مستقل بار بيارن ولی افسوس...

فرزانه

سلام اون روز همسايه طبقه سومي را ديدم که با کلي خريد داشت ميومد گفتم مي خواي کمک کنم بگذاريم تو آسانسور گفت نه خودم مي برم از صبح سر کتاب بوديم !!! پسرش هم سن پسرک است !!! گفتم هنوز هم ؟ گفت من نباشم نميشه !!! فقط به روش خودم در مورد پسرک و خود پسرک و استقلالش افتخار کردم .

الهدی

سلام واقعا موافقم و سلام و درود می فرستم به روح مشاور مدرسه راهنمایی شون که من رو هدایت کرد. نتایج عالی + عدم حرص و جوش کاش تیتر رو ترجمه می کردید.نفهمیدم !