به پسرم

 پسرم کاش می توانستم به تو یاد بدهم زندگی ریاضی نیست .دو ،دوتایش چهار تا نمی شود .معادلاتش قانونمند نیست.مجهول هایش اغلب با داده ها نمی خواند .قضیه هایش اثبات ندارد .گاهی اثبات ها هم ثبات ندارند .حتّی برهان خُلف هم گاه راه به جایی نمی برد !بعضی  وقت ها مو به مو هم که راه حل ّ ِمسئله را بنویسی باز به جواب آخر نمیرسی ولی علیرغم تمام گره های کورش ،با وجود بن بست هایی که در طول راه برمی خوری !زندگی ارزش دارد و تو هستی که خودت ارزشمندی آن را تعریف می کنی  .به تو  نگاه می کنم اثری از آن پسرک چند سال پیش نمی بینم.بل نوجوانی به غایت برومند روبرویم ایستاده  .و تو از این به بعد باید بتوانی قدم هایت را محکم برداری چه باشم و چه نباشم فراموش نکن زندگی ریاضی نیست !!زندگی را باید زندگی کرد ... .

/ 3 نظر / 3 بازدید
ا. ش.

قابل تحسینه این نگرش!

دوست

سلام تو را باید به زور وادار به نوشتن کرد! من هنوز هم معتقدم که تو بیشتر از آنچه که نشان میدهی توی چنته پنهان کرده ای دختر جان ! در ضمن شنیدم باز هم پسر جان گل کاشته تبریک میگم

بی نظیر !سوال اینه که وقتی این نوشته توسط پسرتون خونده شد چه کرد ؟